I Memoriał im. Jacka Gaworskiego

🌟 Z ogromną dumą i wdzięcznością zapraszam do udziału w wyjątkowym wydarzeniu 🌟

W dniach 21–22 lutego 2026 roku we Wrocławiu odbędzie się I Memoriał im. Jacka Gaworskiego — wydarzenie, które ma dla mnie szczególne znaczenie.

❤️ Dziękuję wszystkim, którzy współtworzą to wydarzenie, i już dziś zapraszam do udziału — niech ten Memoriał będzie pięknym wyrazem naszej pamięci o Jacku.

Będę ogromnie wdzięczna za Waszą obecność ❤️
Do zobaczenia we Wrocławiu🤺

📄 Komunikat zawodów do pobrania na stronie Federacji:

Pamięć sprawia, że Jacek wciąż jest obecny

Pamięć sprawia, że Jacek wciąż jest obecny.

Podczas Gali Mistrzów Sportu Przeglądu Sportowego 2025 – jednego z najważniejszych wydarzeń polskiego sportu – uczczono pamięć sportowców, których już nie ma z nami. Dziękuję

Czyńmy dobro z Jackiem. Rozlicz się z sercem ❤️

Niezwykle poruszająca i piękna inicjatywa, na którą nie mogłam się nie zgodzić.
Czyńmy dobro z Jackiem. Rozlicz się z sercem ❤️

Jacka nie ma już z nami fizycznie, ale wierzymy, że dobro, które po sobie zostawił, może trwać dalej.

Chcemy, aby Jacek nadal był obecny — w pomocy innym, w nadziei i w realnym wsparciu tych, którzy walczą o życie.

Fundacja „Pomóż Walczyć o Życie” została stworzona przez Jacka Gaworskiego i od ponad dekady ratuje życie oraz zdrowie osób chorych i z niepełnosprawnościami, niosąc pomoc tam, gdzie jest ona najbardziej potrzebna.

Aby móc kontynuować tę misję, potrzebujemy Waszego wsparcia.

Jak przekazać 1,5% podatku?

W swoim rozliczeniu PIT wpisz:

KRS: 0000428288

Cel szczegółowy: ŻYCIE

Zapraszamy wszystkich, którzy chcą włączyć się w tę inicjatywę — niech dobro płynie dalej i pomaga tym, którzy najbardziej tego potrzebują.

To coś więcej niż pomoc — to sposób, by pamięć o człowieku pełnym pasji i siły nadal zmieniała świat

Pomóżmy Walczyć o Życie — razem z Jackiem

2026,

2025,

2025

To był zdecydowanie najtrudniejszy rok.
Rok, w którym przyszło mi pożegnać kogoś,
kogo obecność była oczywista jak oddech.

Rok, w którym nauczyłam się,
że są straty, po których już nic nie jest takie samo,
a czas nie leczy — tylko uczy żyć inaczej.

Rok, który obnażył relacje,
pokazał, kto potrafi być obok w ciszy,
a kto znika, gdy brakuje słów.

Rok, w którym po raz pierwszy
musiałam nauczyć się żyć „po”,
z pustką, której nie da się wypełnić,
i miłością, która nie znika mimo braku obecności.

Rok stawiania granic,
chronienia resztek sił,
odkładania na bok tego, co za ciężkie
i zbyt głośne.

To był najtrudniejszy rok
i choć zamykam ten rozdział,
to nie zamykam pamięci.

Zabieram ją ze sobą
na kolejne strony —
pisane wolniej, uważniej,
z cichą nadzieją,
że miłość nigdy naprawdę nie umiera.
Ela z Jackiem w ❤️